Regresar a Todos los eventos

Quincuagésima

Santa Misa de la Dominica de Quincuagésima.

Rezo del Rosario — 12:00h

Misa cantada — 12:30h

Textos de la Misa

Introito

Sal. 30, 3-4. — Sé para mí un Dios protector y un lugar de refugio, para salvarme; porque Tú eres mi fortaleza y mi asilo; y por Tu Nombre me guiarás y me sustentaré. Sal. 30, 2. Oh Señor, en Ti tengo puesta mi esperanza: no quede yo para siempre confundido: sálvame, pues eres justo, y líbrame. ℣. Gloria al Padre.

Oración

Escucha, te rogamos, Señor, nuestras súplicas según tu misericordia, y, libres de los lazos de nuestros pecados, presérvanos de toda adversidad. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.

Epístola

Lectura de la carta del Apóstol san Pablo a los Corintios

1 Cor. 13, 1-13. — Hermanos: Si yo hablara todas las lenguas de hombres y de los Ángeles, y no tuviese caridad, sería como metal que suena, o campana que retañe. Y si tuviera el don de profecía y penetrase los misterios, y poseyese todas las ciencias: y si tuviese toda la fe de manera que trasladase los montes de una parte a otra, y con todo no tuviere caridad, nada sería. Y si distribuyese todos mis bienes para dar de comer a los pobres: y entregase el cuerpo a las llamas no teniendo caridad, nada me aprovecharía. La caridad es paciente, es benigna. La caridad no es envidiosa, no obra precipitadamente, no se ensoberbece, no es ambiciosa, no busca sus provechos, no se irrita, no piensa mal, no le agrada la iniquidad, mas se complace en la verdad: todo lo sobrelleva, todo lo cree, todo lo espera, todo lo soporta. La caridad nunca fenece: aunque se terminen las profecías, y cesen las lenguas, y se acabe la ciencia. Porque ahora es imperfecto el conocimiento e imperfecta la profecía. Mas cuando llegare lo que es perfecto, desaparecerá lo imperfecto. Cuando yo era niño, hablaba como niño, jugaba como niño, discurría como niño. Ahora vemos a Dios como en un espejo bajo oscuras imágenes; mas entonces le veremos cara a cara. Ahora le conozco imperfectamente: mas entonces le conoceré como soy yo conocido por Dios. Ahora permanecen estas tres virtudes, la fe, la esperanza y la caridad; pero de las tres la mayor es la caridad.

Gradual

Sal. 76, 15-16. — Tú eres el Dios que obra prodigios; hiciste conocer a los pueblos tu poder. ℣. Con tu brazo libraste a tu pueblo, a los hijos de Jacob y José.

Tracto

Sal. 99, 1-2. — Moradores todos de la tierra, canten con júbilo las alabanzas de Dios: sirvan al Señor con alegría. ℣. Vengan llenos de alborozo a presentarse ante su acatamiento. Tengan entendido que el Señor es el único Dios. ℣. Él es el que nos hizo, y no nosotros mismos. Pueblo suyo somos, y ovejas de su aprisco.

✠ Evangelio

Continuación del Santo Evangelio según San Lucas

Lc. 18, 31-43. — En aquel tiempo: Tomando Jesús consigo a los Doce, les dijo: «Mirad, estamos subiendo a Jerusalén y se cumplirá en el Hijo del hombre todo lo escrito por los profetas, pues será entregado a los gentiles y será escarnecido, insultado y escupido, y después de azotarlo lo matarán, y al tercer día resucitará». Pero ellos no entendieron nada de esto, este lenguaje era misterioso para ellos y no comprendieron lo que les decía. Cuando se acercaba a Jericó, había un ciego sentado al borde del camino pidiendo limosna. Al oír que pasaba gente, preguntaba qué era aquello; y le informaron: «Pasa Jesús el Nazareno». Entonces empezó a gritar: «¡Jesús, hijo de David, ten compasión de mí!». Los que iban delante lo regañaban para que se callara, pero él gritaba más fuerte: «¡Hijo de David, ten compasión de mí!». Jesús se paró y mandó que se lo trajeran. Cuando estuvo cerca, le preguntó: «¿Qué quieres que haga por ti?». Él dijo: «Señor, que recobre la vista». Jesús le dijo: «Recobra la vista, tu fe te ha salvado». Y enseguida recobró la vista y lo seguía, glorificando a Dios. Y todo el pueblo, al ver esto, alabó a Dios.

— Credo.

Ofertorio

Sal. 118, 12-13. — Bendito eres Tú, Señor; enséñame tus preceptos: con mis labios he pronunciado todos los oráculos que han salido de tu boca.

Secreta

Haz, Señor, que esta Hostia borre nuestros pecados, y santifique los cuerpos y espíritus de tus servidores para celebrar dignamente este sacrificio. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.

— Prefacio de la Santísima Trinidad.

Comunión

Sal. 77, 29-30. — Comieron y se hartaron; les concedió el Señor su deseo; no quedaron frustrados sus anhelos.

Poscomunión

Te rogamos, Dios Todopoderoso, hagas que, habiendo recibido el alimento celestial, éste nos fortifique contra toda adversidad. Por nuestro Señor Jesucristo, tu Hijo, que vive y reina contigo en la unidad del Espíritu Santo, Dios, por todos los siglos de los siglos.
℟. Amén.

Introitus

Ps. 30, 3-4. — Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias: quóniam firmaméntum meum et refúgium meum es tu: et propter nomen tuum dux mihi eris, et enútries me. Ps. 30, 2. In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: in iustítia tua líbera me et éripe me. ℣. Glória Patri.

Oratio

Preces nostras, quæsumus, Dómine, cleménter exáudi: atque, a peccatórum vínculis absolútos, ab omni nos adversitáte custódi. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.
℟. Amen.

Epistola

Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corinthios

1 Cor. 13, 1-13. — Fratres: Si linguis hóminum loquar et Angelórum, caritátem autem non hábeam, factus sum velut æs sonans aut cýmbalum tínniens. Et si habúero prophetíam, et nóverim mystéria ómnia et omnem sciéntiam: et si habúero omnem fidem, ita ut montes tránsferam, caritátem autem non habúero, nihil sum. Et si distribúero in cibos páuperum omnes facultátes meas, et si tradídero corpus meum, ita ut árdeam, caritátem autem non habuero, nihil mihi prodest. Cáritas patiens est, benígna est: cáritas non æmulátur, non agit pérperam, non inflátur, non est ambitiósa, non quærit quæ sua sunt, non irritátur, non cógitat malum, non gaudet super iniquitáte, congáudet autem veritáti: ómnia suffert, ómnia credit, ómnia sperat, ómnia sústinet. Cáritas numquam éxcidit: sive prophétiæ evacuabúntur, sive linguæ cessábunt, sive sciéntia destruétur. Ex parte enim cognóscimus, et ex parte prophetámus. Cum autem vénerit quod perféctum est, evacuábitur quod ex parte est. Cum essem párvulus, loquébar ut párvulus, sapiébam ut párvulus, cogitábam ut párvulus. Quando autem factus sum vir, evacuávi quæ erant párvuli. Vidémus nunc per spéculum in ænígmate: tunc autem fácie ad fáciem. Nunc cognósco ex parte: tunc autem cognóscam, sicut et cógnitus sum. Nunc autem manent fides, spes, cáritas, tria hæc: maior autem horum est cáritas.

Graduale

Ps. 76, 15; 76, 16. — Tu es Deus qui facis mirabília solus: notam fecísti in géntibus virtútem tuam. ℣. Liberásti in bráchio tuo pópulum tuum, fílios Israël et Ioseph.

Tractus

Ps. 99, 1-2. — Iubiláte Deo, omnis terra: servíte Dómino in lætítia, ℣. Intráte in conspéctu eius in exsultatióne: scitóte, quod Dóminus ipse est Deus. ℣. Ipse fecit nos, et non ipsi nos: nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

✠ Evangelium

Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc. 18, 31-43. — In illo témpore: Assúmpsit Iesus duódecim, et ait illis: Ecce, ascéndimus Ierosólymam, et consummabúntur ómnia, quæ scripta sunt per Prophétas de Fílio hominis. Tradétur enim Géntibus, et illudétur, et flagellábitur, et conspuétur: et postquam flagelláverint, occídent eum, et tértia die resúrget. Et ipsi nihil horum intellexérunt, et erat verbum istud abscónditum ab eis, et non intellegébant quæ dicebántur. Factum est autem, cum appropinquáret Iéricho, cæcus quidam sedébat secus viam, mendícans. Et cum audíret turbam prætereúntem, interrogábat, quid hoc esset. Dixérunt autem ei, quod Iesus Nazarénus transíret. Et clamávit, dicens: Iesu, fili David, miserére mei. Et qui præíbant, increpábant eum, ut tacéret. Ipse vero multo magis clamábat: Fili David, miserére mei. Stans autem Iesus, iussit illum addúci ad se. Et cum appropinquásset, interrogávit illum, dicens: Quid tibi vis fáciam? At ille dixit: Dómine, ut vídeam. Et Iesus dixit illi: Réspice, fides tua te salvum fecit. Et conféstim vidit, et sequebátur illum, magníficans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.

— Credo.

Offertorium

Ps. 118, 12-13. — Benedíctus es, Dómine, doce me iustificatiónes tuas: in lábiis meis pronuntiávi ómnia iudícia oris tui.

Secreta

Hæc hóstia, Dómine, quæsumus, emúndet nostra delícta: et, ad sacrifícium celebrándum, subditórum tibi córpora mentésque sanctíficet. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.
℟. Amen.

— Præfatio de Sanctíssima Trinitáte.

Communio

Ps. 77, 29-30. — Manducavérunt, et saturári sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis Dóminus: non sunt fraudáti a desidério suo.

Postcommunio

Quæsumus, omnípotens Deus: ut, qui coeléstia aliménta percépimus, per hæc contra ómnia adversa muniámur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sæcula sæculórum.
℟. Amen.

Anterior
Anterior
3 de febrero

Sancti Blasii Episcopi et Martyris

Siguiente
Siguiente
10 de febrero

Miércoles de Ceniza